Pleidooi voor witruimte
Waarom een pagina die niets zegt soms het meest zegt.
Een goede pagina bestaat voor de helft uit niets. De marges, de ruimte tussen de regels, de lege plek boven een kop: het is allemaal ontwerp, ook al zie je het niet.
Drie dingen maken het verschil tussen een tekst die je leest en een tekst die je doorbladert:
- De regellengte. Tussen de vijfenveertig en vijfenzeventig tekens per regel leest het prettigst. Langer, en het oog verliest de draad bij de terugsprong.
- De regelafstand. Iets ruimer dan de standaard: anderhalf keer de lettergrootte is een goed begin.
- De letter zelf. Een letter met een rustig ritme, die op scherm en papier even goed werkt.
Het is verleidelijk om een pagina te vullen. Er is altijd nog een blok, een knop, een aanbeveling die erbij kan. Maar elke toevoeging vraagt aandacht, en aandacht is precies wat de lezer aan de tekst wil geven.
Een proef
Lees deze alinea en let op hoe vaak je oog terugspringt. Is de regel te lang, dan zoek je het begin van de volgende regel; is hij te kort, dan hakkelt het ritme. Op deze site staat de maat op ongeveer vijfenzestig tekens.